Breinwerkers automatiseren?

Computers werden het eerst ingezet voor het automatiseren van gekende administratieve bedrijfsprocessen die in grote mate gestandaardiseerd zijn, zoals de boekhouding.
Met de introductie van technieken uit het onderzoek naar artificiële intelligentie kwam de vraag of ook denkwerk geautomatiseerd kon worden. Laten we eens een praktijkgeval bekijken.

Case productieplanning

Het bedrijf waarover we hier spreken, was jaren geleden in contact gekomen met een universiteit. Die stelde voor om een meer optimale productieschedule te maken op basis van een specifiek algoritme. De universiteit ontwikkelde de methode en de informatica-afdeling maakte er een intern pakket van.

Toen het pakket in gebruik genomen werd, ontstonden er in het planningsproces direct mentale afstotingsverschijnselen.
De kwaliteit van de schedule uit het pakket was moeilijk te beoordelen en daarom in de praktijk te nemen of te laten. Het programma en de schedulemethode waren een zwarte doos: waarom wordt deze of gene schedule voorgesteld zoals ze is? Hoe goed is ze? Heeft ze met alles rekening gehouden? Waar is het zinvol om ze manueel te verbeteren?

Het pakket belandde al gauw in de kast, en het idee om de planning met de computer te ondersteunen, werd verdrongen.
Een zevental jaar later werd het idee weer opgepikt en deze keer werd het project op de correcte wijze aangepakt: waar willen we welke meetbare verbeteringen die een echte toegevoegde waarde geven?

Het grote probleem waren de fouten in de planning. De planners moesten immers met te veel factoren en randvoorwaarden rekening houden, zodat het onmenselijk was om niets over het hoofd te zien. De gevolgen van de fouten waren aanzienlijk: door verkeerde omstellingen kwamen belangrijke delen van de productie niet door de kwaliteitscontrole, zodat die onderdelen opnieuw geproduceerd moesten worden. Dat beperkte op zijn beurt de productiecapaciteit en dus de mogelijkheden om op tijd te leveren. Daarenboven waren er de kosten voor het verwerken van het afval.

Om niets over het hoofd te zien is de slaafse computer natuurlijk een ideaal hulpmiddel. Daarom werd een computersysteem gemaakt met een groot overzichtelijk scherm waar de planners manueel plannen met de muis van hun PC. Daardoor is het systeem ook bruikbaar voor onvoorziene gevallen.

Een softwarewerktuig bewaakt permanent de uitvoeringskwaliteit van de planning. In het jargon van vandaag noemen we zoiets een agent. Hij verifieert of er geen randvoorwaarden geschonden zijn, zoals

Er zijn harde en zachte randvoorwaarden en een planner met kennis van zaken kan een zachte randvoorwaarde altijd overschrijden.

Als een plan op zich acceptabel is, wordt de toegevoegde waarde van de planning weergegeven, zoals de voorraadgrootte, de machinebenutting en de aanloopverliezen. Op die manier ziet de planner of door een manuele ingreep de waarde toeneemt of vermindert.

De planners kunnen zelf randvoorwaarden en indicatoren wijzigen via een zogenaamde expert-interface. Zo kunnen ze zonder tussenkomst van informatici inspelen op wijzigingen van producten en machines.

De kosten-batenanalyse van het project was dan ook geen enkel probleem en het systeem is thans een onmisbare hulp.

Op die manier nemen de werktuigen het routinewerk over: ze voeren hun opdracht niet alleen foutloos maar ook veel sneller uit. De expert-planners concentreren zich nu meer op het verbeteren van hun kennis. In eerste instantie dient die om de planningen manueel af te werken. Maar telkens de kosten-batenanalyse positief uitvalt, worden er werktuigen of agents toegevoegd die bijvoorbeeld een planning voorbereiden. De tijd is nu zelfs rijp om agents toe te voegen die werken met geheel nieuwe methodes zelfs diegene aan een of andere universiteit werden ontwikkeld.

Besluit

Copyright © Warmoes & Associates BVBA
Webmaster  -  webmaster@warmoes.com
Last modified: februari 16, 2006