home.gif (977 bytes)contact.gif (995 bytes)search.gif (987 bytes)whatsnew.gif (1021 bytes)sitemap.gif (1004 bytes)

Warmoes & Associates - Knowledge Solutions

De informatie-zondvloed.

Heb je dat ook vaak? Je zit met een document in je hand en je vraagt je af of je het niet ergens moet klasseren? Want het zou wel eens nuttig kunnen zijn. Of neem die stapel tijdschriften en kranten waar je nog door moet …

Hier zijn enkele eenvoudige experimenten. Neem zelf eens de proef op de som en ontdek wellicht ook voor jou verrassende resultaten.

bulletTwijfel je om iets te bewaren? Maak een postbakje 'ooit nuttig' en telkens als je twijfelt stop je de nieuwe informatie daar in. Kijk vervolgens na zo'n zes maanden hoe vaak je er iets interessants uitgehaald hebt. (Bij mij was het antwoord: "nooit!") Ten slotte doorloop je de stapel op zoek naar "Aha interessant!"-documenten. (Bij mij waren er geen!) Mijn papiermand is sedertdien een van mijn beste vriendinnen!
bulletLeesstapels beu? Lees een krant of een tijdschrift en noteer achteraf:
· Hoeveel artikels trokken mij aan?
· In hoeveel artikels stond de boodschap eigenlijk al meteen in de eerste paragraaf, typisch in een wat grotere letter?
· Hoeveel artikels herhalen wat je al uit een andere bron wist? Zoals het radionieuws dat je al in de auto gehoord hebt?
· Bij hoeveel artikels ben je achteraf blij dat je het gelezen hebt? En zo ja, in welk percentage van de gevallen? (Bij mij is het aantal bedroevend laag! Of van de positieve kant bekeken: ik heb al veel leestijd gewonnen!) Ging het om een vaste rubriek (zoals deze column)?
· Hoe vaak raadpleeg je geklasseerde stukken? En hoe vaak heb je iets achteraf nog nuttig gevonden? Heb je vastgesteld dat je stapeltje overbodige artikels bevatte? Onkruid?

De kost van een klassement kan schrikwekkend hoog zijn, zeker als de grootte de kost van het terugvinden verhoogt! En helemaal erg wordt het als stapels onkruid het opzoeken ontmoedigen!

Ik heb eens horen vertellen over een prof met dit zeer radicale standpunt: hij heeft in zijn bibliotheek maximaal honderd boeken! Eens de grens van honderd boeken wordt bereikt, mag er pas een nieuw boek binnen nadat een van de oude werken is verwijderd! Kandidaat-blijvers moeten met andere woorden goede papieren hebben: enkel de werken die regelmatig blijven inspireren, komen in aanmerking. Goede boeken bevatten diepere inzichten in je vak; het zijn standaardwerken, waarvan je hoopt dat jonge collegae de subtiliteit, ja zelfs de schoonheid zouden vatten. Want hoe snel de concrete technologie ook verandert, de fundamentele principes van een domein veranderen weinig in de loop van een carrière.

Welke zijn voor jou de referentiewerken? Heb je het lef je bibliotheek te wieden? Ik weet dat veel mensen het zonde vinden om een boek weg te doen. Maar is het niet erger dat iemand tweedeklassers raadpleegt? Of zelfs niet begint rond te neuzen in de bibliotheek omdat er te veel werken in staan en hij dus niet weet waar te beginnen?

Ik geef het toe, het is niet makkelijk. Elk jaar leer ik steeds meer weg te gooien. En ik ben nog niet op het punt gekomen dat het me spijt te veel te hebben weggegooid. Verhuismomenten blijken ideaal te zijn om te wieden: anders moet je toch maar alles meesleuren!

Waardevol intellectueel kapitaal is al bij al mager en gebruikt, conform het bekende adagio: minder is meer.

PS. In dit internet-tijdperk mag je het bovenstaande uiteraard ook toepassen op e-mail en webpagina's.

Copyright © Warmoes & Associates BVBA
Webmaster  -  webmaster@warmoes.com
Last modified: februari 16, 2006