Kan iedereen alles leren?

"Ja" zeggen de voorstanders. Iedereen heeft immers dezelfde lichaamscomponenten waaronder zenuwen en hersenen. Doorstaat deze boude stelling de praktijktoets?

Twee linkerhanden

Met de stelling "wat één persoon kan, kan een ander ook leren" kwam ik in contact tijdens mijn vorming in NLP (Neuronlinguïstisch programmeren), een tak in de psychologie die modellen maakt van menselijke excellentie. Het leek me te mooi om waar te zijn. Ik was van mezelf overtuigd dat ik niet de goede motoriek had om goed te kunnen tekenen. Je kent dat wel, z'n persoon voor wie de uitdrukking "twee linkerhanden" een eufemisme is. Als ik zou kunnen leren tekenen, dan zou ik de stelling geloven.

Cartoons toveren

De methode bestaat er in één of meerdere experten te onderzoeken op hun aanpak. Mij fascineerde mijn vriend Carlos, die voor een situatie zomaar een cartoon uit zijn mouw kon toveren. Ik interviewde de expert op zoek naar het geheim van de motoriek. Maar welke vragen ik ook stelde over motoriek, hij scheen daar nooit op in te gaan. Ik begon de eerste sporen van irritatie te vertonen.

Toen zei Carlos " als je je motoriek wilt oefenen, dan is dat simpel: neem een blad kalkpapier en kalkeer af". Eensklaps stond ik verstijfd en kreeg een droge mond en een krop in de keel. "Afkalkeren? Dat mag niet" galmde een stem uit een ver verleden in mijn hoofd. Ik kwam uit op een nare jeugdherinnering. Toen ik een jaar of 10 was, woedde op onze school de rage van de poëziealbums. Je weet wel, links een versje en rechts een tekeningetje. Als je niet goed kon tekenen werd je al minder gevraagd. Als je durfde afkalkeren, en je werd betrapt, dan mocht je het wel helemaal vergeten.

Toen werd je er voor uitgesloten, nu was het een eenvoudige techniek!

Modellen

Carlos ging verder: "je kan ook met je potlood in de lucht de lijnen van een voorwerp volgen, als voorbereiding van het aftekenen".

"Aftekenen!" Weer klonk het negatief in mijn oren. Is een echte tekenaar niet iemand die zelf kan tekenen, en niet "zomaar" aftekent? "Maar elk tekenen is aftekenen" zei mijn expert, "Dacht je dat mannen als Hergé zomaar een zeilschip uit hun hoofd konden tekenen? Neen hoor, zij hebben stapels voorbeelden liggen. Het gebeurt wel dat iemand iets aftekent uit zijn hoofd. De truc is het kunnen visualiseren in je hoofd!" Daar stond ik weer paf. "Waarom denk je dat tekenaars nog zo vaak modellen tekenen? Omdat elk model anders is. Als ze alleen nog uit hun hoofd zouden tekenen, dan zouden ze in zekere zin alleen hun vooroordelen meer tekenen."

Wat een herkadering! Waar aftekenen eerst iets minderwaardigs leek is het nu een oefening in nederigheid en authenticiteit geworden. Nog wat onwennig ging ik aftekenen. En ja hoor, het ging snel en zonder flaters zoals dit tekeningetje aangeeft.

Een openbaring was het voor mij.

Moraal van het verhaal

De leerhindernissen hadden niets te maken met een gebrek aan vaardigheden, maar met attitude-elementen zoals verkeerde overtuigingen (het gaat om motoriek ) limiterende waarden (aftekenen is toch maar niets), angst op identiteitsniveau (uitgestoten worden).

Het was dus zoals bij het goochelen: de "truc" gebeurt daar waar je helemaal niet kijkt.

Copyright © Warmoes & Associates BVBA
Webmaster  -  webmaster@warmoes.com
Last modified: augustus 18, 2010