|
|
|
Schrijf alles op wat je weetHet lijkt aantrekkelijk: iedereen schrijft op wat hij weet en we maken die kennis
toegankelijk via een Intranet, Exchange of Lotus Notes. Ervaar het zelfNemen we als voorbeeld een taak waarin elk van ons expert is: autorijden. Wie recent zoon- of dochterlief heeft leren rijden kent heel goed het verschil tussen iets zelf kunnen en het ook kunnen uitleggen. Dit is een korte oefening die je alleen kunt doen, maar die des te leuker is in groep. Opdracht: “Probeer precies te beschrijven hoe u rechts achteruit parkeert tussen twee auto's, zodat iemand anders het ook kan. U mag ervan uitgaan dat die persoon al weet hoe hij een auto bedient.”
Model-lerenJe merkt dus dat je aan beter bronnenmateriaal geraakt door mensen in een concrete actie te observeren. En als je de verschillende beschrijvingen van de mensen bijeenlegt, dan merk je dat je een veel betere beschrijving kunt maken. Door deze beschrijving te testen in de praktijk kan je zien of er nog gaten inzitten. Heel dat proces heet modelleren of -met een woordspel- model-leren, leren door een model te maken dus. Ook in de andere richting is het niet evident. Iemand die een goede beschrijving leest van het parkeren, kan het daarom niet direct. Aanleren door oefenen is essentieel. Er zijn dus transformatieprocessen tussen Het is wel mogelijk om een beschrijving te maken van wat iemand weet, maar zo’n beschrijving komt er niet vanzelf. Kennis modelleren is een vak. Zomaar opschrijven wat je weet is dus geen eindproces, maar een startproces. Het levert ruw materiaal op: één van de kennisbronnen waaruit je vervolgens adequate kennismodellen destilleert. Wegwijzers vs. selfserviceHet is dus duidelijk nodig om voorzichtig te zijn met kennis die iemand anders opgeschreven heeft. Die mag in eerste instantie niet los gezien worden van de auteur, of beter de expert, die competent is, d.w.z. die bewezen heeft dat hij in de praktijk resultaten haalt. Wat hij opgeschreven heeft is zeker nuttig. Een typische situatie waarin
dergelijke kennisbronnen nuttig kunnen zijn, is de volgende: “Hallo expert, ik heb op
ons intranet gezien dat je iets geschreven hebt over X. Dat inspireert mij om zoiets toe
te passen op mijn probleem. Kan je mij helpen?”. En de expert zelf heeft op zijn
beurt een geheugensteuntje, dat weliswaar nog onvolledig is. Als de kennis niet grondig gemodelleerd is, en het model niet grondig getest, dan is het erg gevaarlijk om die kennis zomaar in ‘selfservice’ toe te passen. Pas na grondig modelleren en testen is expliciete kennis ten volle matuur. Dergelijke inzichten zijn belangrijk. Ze maken van kennismanagement meer dan een voorbijgaande mode, en vermijden dat het kind met het badwater weggegooid wordt. |
Copyright ©
Warmoes & Associates BVBA
|
